
Wyżarzanie kwantowe (ang. quantum annealing) to metoda optymalizacji obliczeniowej wykorzystująca zjawiska mechaniki kwantowej do znajdowania globalnego minimum funkcji celu w przestrzeni rozwiązań. Jest to podejście szczególnie przydatne w rozwiązywaniu złożonych problemów kombinatorycznych, które charakteryzują się wieloma lokalnymi minimami.
W odróżnieniu od klasycznego wyżarzania symulowanego (ang. simulated annealing), które polega na stopniowym obniżaniu temperatury systemu w celu znalezienia najkorzystniejszego rozwiązania, wyżarzanie kwantowe opiera się na tunelowaniu kwantowym – zjawisku pozwalającym cząstkom na przechodzenie przez bariery energetyczne, a nie tylko ich pokonywanie. Dzięki temu możliwe jest bardziej efektywne „omijanie” lokalnych minimów i szybsze osiąganie rozwiązań optymalnych.
Artykuł: Ewald, D. Application of Quantum Computers and Their Unique Properties for Constrained Optimization in Engineering Problems: Welded Beam Design. Electronics 2025, 14, 1027. https://doi.org/10.3390/electronics14051027 Download: pdf

Kwantowa kryptografia to dziedzina kryptografii, która wykorzystuje zjawiska mechaniki kwantowej do zapewnienia najwyższego poziomu bezpieczeństwa w komunikacji. Jej głównym celem jest stworzenie systemów odpornych na podsłuch i ataki, również te, które mogą być przeprowadzone przy użyciu komputerów kwantowych.
Zasada nieoznaczoności Heisenberga
Pomiar stanu cząstki kwantowej (np. fotonu) nieuchronnie zmienia jej stan. Oznacza to, że każda próba podsłuchu transmisji zostanie wykryta, ponieważ wprowadzi zakłócenia w przesyłanych danych.
Splątanie kwantowe
Dwie cząstki mogą być splątane w taki sposób, że pomiar jednej natychmiast determinuje stan drugiej – niezależnie od odległości. To zjawisko może być wykorzystywane do generowania i dystrybucji losowych, idealnie zsynchronizowanych kluczy szyfrujących.
Dystrybucja klucza kwantowego (QKD – Quantum Key Distribution)
To najważniejsze praktyczne zastosowanie kwantowej kryptografii. Najbardziej znanym protokołem QKD jest BB84, opracowany przez Charlesa Bennetta i Gillesa Brassarda w 1984 roku. QKD umożliwia bezpieczne przekazywanie klucza szyfrującego między stronami – nawet przy obecności podsłuchiwacza, którego obecność zostanie wykryta.